0
Posted in مقالات
می 30, 2020

چه کسی آتش را بر جان زاگرس انداخت؟

مرسوم است که رژیم فاشیعیستی حاکم بر ایران را «ضد بشر» می‌نامند. این توصیف برای مهیب‌ترین «دولت استثنایی» تاریخ بشر، بسیار ناقص و ناکافی است. این رژیم، نه تنها «ضد بشر» که ضد «حیوان» و ضد «گیاه» و ضد «کوه و در و دشت» هم است. تنها کافی است به قوانین و مقررات و رویه‌های عملی آن و کارنامۀ سیاهش در این موضوعات نگاهی کنید. اتفاقا در همین نقطه و با همین شاخص می‌توان تفاوت «فاشیعیسم» را با نمونه‌های کلاسیک فاشیسم و نازیسم دید و به خصلت «بی‌سابقگی» این جماعت احاطۀ بیشتری یافت. نازی‌ها مجموعه‌ای از پیشرفته‌ترین قوانین و رویکردهای اجرایی را در مقولاتی مانند حقوق حیوانات و سیاست‌های زیست‌محیطی وضع کردند که از بعضی موارد تا امروز هم بی‌رقیب باقی مانده است. عناد فاشیعیسم با کوه و درخت و جانور، از وجود سه انگیزه در بین باندها و فراکسیونهای متعدد درون آن سرچشمه می‌گیرد: ایدئولوژی ارتجاعی (مانند ستیز احمقانه و کثیف با مسالۀ حیوانات خانگی و یا شهری)، اقتصاد تاراج‌گر و استعماری (به شکل عامدانه حریق به جان جنگل‌ها می‌اندازند تا عرصه برای جولان کوه‌خواران، مافیای مسکن و موسسات تفریحی فراهم شود) و امنیتی (ترس از فعال‌شدن سنت‌ قدیمی«یاغی»گری و یا پناه بردن انقلابیون به کوه‌ها و جنگل‌های خارج از دسترس). جالب است این رژیم میلیتاریست و تجاوزگر با وجود این که از فتح فضا و نانوتکنولوژی و سلاح اتمی و موشک قاره‌پیما دم می‌زند، از تامین تنها یک هلی‌کوپتر اطفای حریق ناتوان است. فرماندهی یگانهای ارتش در پاسخ فعالین تشکلهای مردمی محیط زیستی از آنها در ازای در اختیار نهادن تجهیزات آتش‌نشانی، درخواست «پول» کرده است! بعید می‌دانم هیچ‌کدام از دولت‌های استعمارگر خارجی با همۀ رذالت‌شان می‌توانستند این‌چنین با دست باز و خیال آسوده به انهدام سرمایه‌های یک خلق و یک اکولوژی دست یازیده باشند. برای مبارزه با این رذالت سابقه باید هم‌زمان هم سرخ و هم سبز بود و هم پیشتاز دفاع از حقوق خلق‌ها و ملیت‌های تحت سرکوب، آسیمیلاسیون و استعمار..

Tagged with: ,

Comments & Reviews

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*