0
Posted in مقالات, هرس
ژانویه 3, 2020

نتایج انتخاب بین دو «نام»


پیرو بحثهای پیش‌آمده بعد از ۱۶ آذر برخی مخاطبان مجددا اقدام به طرح برخی پرسشها و ابهامات نموده‌اند. برای مشخص‌کردن کلی‌ترین برش از وضعیت، می‌توان گفت که جدال بر سر «نام‌گذاری سیستم» است یا به عبارت دقیق‌تر نام‌گذاری «وضعیت» و «دولت حاکم» بر وضعیت و رژیم مسلطی که در آن به سر می‌بریم. چنان که دانشجویان انقلابی در جنبش می ۱۹۶۸ فریاد می‌زدند: «باید بر سیستم نامی نهاد». البته در پس نامها و تک واژه‌ها نیز ماهیت سیاسی فرد نام‌گذارنده نهفته است و همین‌طور نامگذاری‌های متفاوت، تبعات سیاسی بالکل متفاوتی را در پی خواهند آورد. به باور ما یا آنچنان که ما به این موضوع برخورد می‌کنیم، آن را می‌بینیم و تحلیل می‌کنیم، در مباحثات اخیر نهایتا با دو گزینه بیشتر مواجه نیستیم:
الف) رژیم را «فاشیعیستی» بنامیم و بدین ترتیب با انتخاب این نام و این کلمۀ ابداعی،

  • نظر خود را در مورد تاریخ و ماهیت آن مشخص کنیم.
  • کلیت و وحدت آن را صرف نظر از تکثرهای درونیش روشن سازیم.
  • آماج و هدف اصلی یک استراتژی انقلابی را در دوران تاریخی حاضر تعیین کنیم.
  • رابطۀ آن را با بورژوازی، کاپیتالیسم، امپریالیسم و نئولیبرالیسم و جایگاه آن را در مبارزۀ طبقاتی و مناسبات میان طبقات و اقشار مختلف نشان دهیم. تنها دیدگاه‌های خالص لیبرالی هستند که منکر ارتباط فاشیسم با سرمایه‌داری و امپریالیسم می‌باشند. چنان که ماکس هورکهایمر می‌گوید: «هر کس در مورد سرمایه‌داری سکوت می‌کند، بهتر است در مورد فاشیسم هم سکوت اختیار کند». در این چشم‌انداز، «نئولیبرالیسم» یک «گرایش» مورد وفاق در این رژیم و البته با ویژگیهای خاص خود است که از برهۀ مشخصی شروع شده و ادامه خواهد داشت.
  • آن را از سایر رژیمهای کاپیتالیستی موجود در جهان متمایز کنیم و «خاص بودن» آن را نشان دهیم.
  • مرزبندی و تشخص خود را در رابطه با سایر گرایشهای اپوزیسیون و شبه اپوزیسیون نشان دهیم.
    ب) رژیم را «نئولیبرالیستی» بنامیم و با انتخاب این نام و این کلمۀ عمومی،
  • در چالۀ مشخص‌کردن تفاوتهای ماهوی آن با سایر رژیمهای کاپیتالیستی موجود در جهان بیافتیم.
  • در چاه ویل به هم خوردن مرزبندی‌های‌مان با جناح « ضد نئولیبرالیستی» و نئو فالانژ درون رژیم سقوط کنیم.
  • خود را با معضل تحلیل دقیق از کلیت تاریخ رژیم و خطر تفکیک «دوران طلایی» و «دوران نئولیبرالی» به سبک «نخست‌وزیر محبوب امام» روبرو کنیم.
  • در تعیین ماهیت ویژه و استثنایی آن به ویژه در عرصه‌های سیاسی و ایذئولوژیک به گنگی و ابهام دامن بزنیم
  • در مشخص‌کردن اهداف استراتژیک و تاکتیکی با مشکل مواجه شویم و سلسله مراتب تضادها را یا نادیده گرفته و یا در هم بریزیم
  • خود را در بین اپوزیسیون و افکار عمومی در معرض بدنامی و پرسشهای تردیدآمیز قرار دهیم
  • به دامن مباحثات بی‌پایان بر سر دلایل، محتویات و نتایج نامگذاری بیافتیم
    این موارد نشان می‌دهد که انتخاب بین تنها دو «کلمه» چگونه می‌تواند به نتایجی دامن بزند که دامنۀ تاثیرات آن از دایرۀ محاسبات ما بیرون است. پس نخست بیاندیشیم و سپس به کار بندیم.
    با آرزوی موفقیت و پیروزی برای همۀ رفقا

Tagged with: ,

Comments & Reviews

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*