0
Posted in هرس
اکتبر 1, 2020

سال ۱۴۰۰ و تهدید «موج بازگشت»

خیزش دی‌ماه ۱۳۹۶ بعد از حدود سی سال، یک بار دیگر گفتمان براندازی‌خواهی و سرنگونی‌طلبی را به گفتمان غالب تبدیل کرد اما متاسفانه با محوریت «طبقه متوسط» مرکزنشین و اردوگاه رسانه‌ای بورژوازی و ناتوانی عملی و گفتمانی جریانات انقلابی، این گرایش بیشتر در مسیر «سلطنت‌طلبی» و «ناسیونالیسم آریایی-شیعی» بروز پیدا کرد. به نظر می‌رسد جریانات طرفدار سرنگونی و مخالف استحاله، این دستاورد بزرگ را که به لطف خیزش‌های خونین دی‌ماه ۱۳۹۶ و آبان ۱۳۹۸ به دست آمده است، ابدی و غیر قابل بازگشت می‌دانند و از ارزش و اهمیت «زمان» غافل هستند. این در حالی است که با نزدیک شدن معرکۀ «انتخابات» رژیم، علائمی از تقلای باندهای رژیم برای شکستن فضای براندازانه و به راه انداختن «موج برگشت» و احیای «خط استحاله» به چشم می‌خورد:

–  بیرون کشیدن کروبی از حصر کامل و برگزار کردن مهمانی برای او و پیامش مبتنی بر دعوت مردم برای شرکت در انتخابات

–  پیام موسوی خویینی‌ها در این مورد که آینده‌ای فراتر از رژیم قابل تصور نیست.

–  نامۀ جمعی از استحاله‌چی‌های ملی-ماله‌کش و تلاش برای تبرئه موسوی از جنایات سال ۱۳۶۷  

–  پخش پر سر و صدای مستندی مربوط به جنگ از بی‌بی‌سی فارسی که با هدف زنده‌کردن تصور وجود اختلافات جدی حتی در نهادهای نظامی و امنیتی رژیم تهیه شده است.

برای مشاهدۀ مراحل بعدی تحول این پروژه باید تا خرداد سال آینده تحولات سیاسی را به دقت زیر نظر گرفت. هر چند امید داشتن به ظرافت‌اندیشی در فضای اپوزیسیون انقلابی تبعیدی، چندان معقول و منطقی به نظر نمی‌رسد.

Comments & Reviews

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*